มันมากพอไหม,,?
นั่งรอใครบางคนออนไลน์..โดยที่ไม่รู้ว่าเขาทำอะไร อยู่ไหน หรือว่าจะออนตอนไหน ได้แต่นั่งรอ รอ รอ โดยไม่รู้ว่าตอนไหนถึงจะเห็นเขาออน
พอเขาออนไลน์ก็ดีใจ แต่ก็ไม่กล้าทัก ได้แต่รอให้เขาทักเราแต่สุดท้ายก็ไม่มี เราต้องเป็นฝ่ายทักไปก่อน
ทักไปแล้ว ไม่ตอบไม่ได้ว่า แค่แอบน้อยใจ..คิดไปเองว่า เขาคงยุ่งหรือไม่ก็รำคาญ หลังๆเลยไม่กล้าทักแค่เห็นออน ก็ดีใจแล้ว :)
ทุกๆวันที่ออนไลน์ ไม่ได้อยากที่จะออนเท่าไหร่หรอก เพราะมีคนอื่นอีกมากมาย เข้ามาทักเรา..มันน่าเบื่อที่สุด แต่ที่ต้องออนเพราะแค่อยากรู้ว่าเขาออนหรือเปล่า แค่นั้น แค่หวังว่าเขาจะทักเราบ้าง :( แลกกับการที่โดนพวกบ้าในเฟสบุ๊คด่าทุกวันว่า..ทักไปไม่ตอบ หยิ่งบ้าง เยอะแยะ (ก็เราไม่ได้อยากคุยด้วยนินา รอแค่คนเดียว) มันตลกดีเนอะ ออนทั้งวันทั้งคืนแต่กลับไม่คุยกับใครเลย รอคุยอยู่แค่คนเดียว
เขาจะรู้ไหม,,? ว่าเรานั่งรอเขาทุกวัน ทั้งวัน ไม่ยอมลุกไปไหน ที่นอนดึกก็แค่อยากรู้ว่า เขานอนตอนไหน ทำอะไรอยู่ในแต่ละวันบ้าง
แคร์ความรู้สึกเขาจนลืมแคร์ความรู้สึกตัวเอง บางทีก็กลัวว่า เวลาคุยกับเขากลัวไปพูดอะไรไม่เข้าหูบ้าง กลัวเขารำคาญบ้าง กลัวไปหมด !
แค่คนๆเดียว ทำไมมันมีอิทธิพลสำหรับเรามากมายขนาดนั้นนะ..จะยิ้ม จะสุข จะเศร้า จะเหงา มันขึ้นอยู่ที่เขาหมด แต่เขาไม่ได้รู้เรื่องหรือรับรู้อะไรกับเราเลย
อัพสถานะต่างๆ 90% เป็นของเขาหมด แค่อยากให้อ่าน เขาจะรู้ไหม,,?
แคร์เขามากจนลืมแคร์คนรอบข้างคนอื่นๆ
เคยคิดจะลืม..แต่ทำไมไม่ได้ ไม่รู้สิ!! ความรู้สึกดีๆมันให้ไปหมดแล้ว แค่อยากเป็นคนสำคัญบ้าง ก็แค่นั้น :( แค่อยากเป็นคนที่ถูกนึกถึงบ้าง
ถ้าวันนึงเราหายไป วันนึงเราไม่อยู่แล้ว,,,เขาจะคิดถึงเราบ้างไหม อยากรู้ ?
ทุกๆอย่างที่บอกมา มันพอจะเรียกได้ไหม,,ว่า แคร์มาก มันพอไหม...สำหรับคำว่า คนสำคัญ หรือมันยังไม่พอ T^T รู้ไหมว่า..มันทรมาน...................
",,คนๆเดียวก็มีใจดวงเดียว แต่ว่าฉันให้เธอ ไม่ว่าเหตุผลใดเธอจงอย่าสนใจ แค่เธอรับไป ไม่ขอสิ่งตอบแทน ไม่ได้คิดหรือว่าแฝงสิ่งอื่นใด ไม่ถามว่าเธอรักใคร เธอจะรักฉันไหมไม่แคร์ แค่เพียงคนๆนี้ยินดีที่ได้รักเธออื่นใดนั้นมันไม่เกี่ยว สิ่งที่ฉันนั้นรู้ใจมันรักได้คนเดียวและไม่มีวันเปลี่ยน,,"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น